برش یكسره (پاکتراشی)

 یكی از قدیمی‌ترین و ابتدایی‌ترین شیوه‌های بهره‌برداری از جنگل‌هاست به طوری که پس از برداشت اثری از درخت در منطقه برداشت شده وجود نداشته و علاوه بر از بین رفتن حیات وحش، خاک نیز  مورد فرسایش شدید قرار می گرفت. در این روش غالباً تجدید حیات به صورت مصنوعی و توسط بذركاری یا نهال‌كاری تحقق می‌یابد. این نوع بهره برداری در عین سادگی و کم هزینگی، تخریب بسیاری برای جنگل ها به همراه دارد.

شیوه گزینشی

 یكی از قدیم‌ترین روش‌های بهره‌برداری از جنگل‌های اروپا بوده، نظر به اینكه در آن زمان چوب برای مصارف مختلف به اندازه كافی در جنگل‌های اروپای مركزی وجود داشت و اكثر زارعان كه خرده مالك جنگل نیز بودند، فقط به اندازه مصارف شخصی و محدود خود اقدام به قطع تك درختان مسن و قابل بهره‌برداری می‌کردند. بعدها این روش پیشرفت کرده و با تبدیل  شدن به روش های علمی «گروه گزینی» (انتخاب تودهای کوچک از درختان جهت قطع کردن) و (تک گزینی انتخاب تک درخت ها در جنگل) که به صورت انتخاب علمی درختان بوده جزو کم اثرترین روش های بهره برداری شمرده می شود البته هزینه مدیریتی این روش بالاست و همینطور انتقال درختان قطع شده نیز سخت است.

این برش ها به منظور حذف درختان ضعیف تر و ایجاد فضای مناسب و شرایط رشد بهتر برای گونه های مرغوب و افزایش کیفیت توده جنگلی  صورت می گیرد. این متد نه تنها تنوع سنی و ناهمسانی در بین درختان جنگل ایجاد می کند بلکه زیستگاه-های خاص و منحصر به فردی را نیز به وجود می آورد.

برش تدریجی پناهی

 یکی دیگر از روشهاست. برش هایی که به صورت تدریجی در سطوح كوچك یا بزرگ توده صورت می گیرد و قسمت بهره برداری شده در پناه توده مادری قرار گرفته که می تواند بذر کافی برای رشد دوباره را فراهم کند. تمام عملیات برش‌های زادآوری طبق یك برنامه زمان‌بندی شده همراه با نظم مكانی انجام می‌گیرد. هدف از اجرای روش پناهی ایجاد و توسعه زادآوری طبیعی در پناه درختان مادری و همچنین استفاده بیشتر از رویش قطری گونه‌های مرغوب است.

روش درخت های بذری

 این روش شباهت بسیاری به قطع یکسره دارد با این تفاوت که همه درختان قطع نمی شوند بلکه تعدادی از درختان مرغوب به منظور تولید بذر برای نسل آینده حفظ می شوند. درختان باقیمانده از بهترین و مرغوب ترین درختان توده برداشت شده می باشند.

روش قطر

هدف در این روش درختان بزرگ و قطور را به منظور حفظ درختان کوچک و ضعیف قطع می کنند. جنگلبانان و یا مالکان جنگل به اشتباه این درختان را بیش از حد بالغ می دانند و ترجیح می دهند قبل از مرگ این درختان و کاهش ارزش اقتصادی آنها را مورد بهره برداری قرار دهند در صورتی که  بسیاری از چنین درختانی با تاج بزرگ و سالم نه تنها برای سال ها بلکه دهه های متمادی می توانند زنده بمانند و ساختار ناهمگن جنگل را قوت بخشند. این روش تاثیر بسیار منفی بر ارزش اقتصادی و هم سلامتی جنگل دارد؛ چرا که با قطع این درختان تنها درختانی ضعیف و با ارزش کمتر حفظ می شوند که نه تنها نسل جدید جنگل ضعیف و ضعیف تر می شود بلکه آسیب پذیری درختان باقی مانده به آفات، بیماری ها و سایر حوادث طبیعی بیشتر است.

برش نواری

 در این شیوه برش به صورت نوارهایی كه عرض آنها یک تا دو برابر طول درختان قطع شده است، انجام می‌گیرد. برخلاف روش برش یكسره، در این روش زادآوری مجدد جنگل اغلب به صورت طبیعی صورت می‌گیرد. در شیوه برش نواری كلاسیك، جنگل به قطعات منظم تقسیم می‌شود و هر ساله در یكی از این قطعات برش صورت می‌گیرد.



تاریخ : سه شنبه 26 آذر 1392 | 09:50 ب.ظ | نویسنده : حسیـن شـــــــریفی طـــــــولارود | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic